Krótka odpowiedź. Ludwik II był młodym królem Bawarii, który przez całe panowanie budował wymarzone zamki, zainspirowane operami Wagnera i legendami średniowiecza. Zmarł w 1886 roku, zanim jego najsłynniejszy zamek został ukończony, a publiczność weszła do Neuschwanstein około siedmiu tygodni później. Najpierw poznaj jego historię, a lepiej zrozumiesz jego zamki. Potem wybierz swoją wizytę na kartach poniżej.
Bilety do zamków, zwiedzanie z przewodnikiem i wycieczki z Monachium
Zamek Neuschwanstein: wejście z wyznaczoną godziną + zwiedzanie z przewodnikiem
4,6· Opinie: 1251
Kim był baśniowy król?
Ludwik urodził się 25 sierpnia 1845 roku w pałacu Nymphenburg w Monachium, letniej rezydencji rodu Wittelsbachów. Letnie miesiące dzieciństwa spędzał w innym zamku: Hohenschwangau, na wzgórzach koło Füssen. Jego ściany pokrywały sceny z legend o Lohengrinie i Parzivalu, i wśród nich chłopiec dorastał.
Jego ojciec zmarł w 1864 roku, a 10 marca tego roku Ludwik został królem Bawarii w wieku 18 lat. Jednym z jego pierwszych kroków było sprowadzenie Richarda Wagnera na dwór. Spotkali się 4 maja 1864 roku w Residenz w Monachium. Ludwik kazał wystawić w Monachium „Tristana i Izoldę” Wagnera, a w 1868 roku prapremierę „Śpiewaków norymberskich”. Później wspierał teatr festiwalowy w Bayreuth i w 1876 roku obejrzał tam cały cykl „Pierścienia Nibelunga”.
Polityka zostawiała mu mniej miejsca. Gdy w 1866 roku Bawaria przegrała wojnę z Prusami, król przestał dowodzić swoją armią w czasie wojny. Ludwik skierował energię na budowanie.
Dlaczego zbudował Neuschwanstein?
W 1867 roku odwiedził Wartburg, średniowieczny zamek w Niemczech, i pomysł nabrał kształtu. Neuschwanstein miał być zamkiem jak z opery. Kamień węgielny położono 5 września 1869 roku na skale nad Hohenschwangau. Po 1864 roku Ludwik zajął w Hohenschwangau pokój ojca, a teraz budował własny zamek na wzgórzu tuż nad nim.
Christian Jank, scenograf, narysował pierwszy szkic. Eduard Riedel sporządził plany, a pracami kierowali Georg von Dollmann, a później Julius Hofmann. Zamek powstał w stylu neoromańskim, z gotyckimi i bizantyjskimi akcentami, na stalowej konstrukcji. Budynek bramny był gotowy w 1873 roku i Ludwik mieszkał w nim najpierw. W 1884 roku przeniósł się do budynku głównego, Palasu.
Komnaty pokazują jego miłość do muzyki i legend. Sala Śpiewaków, na czwartym piętrze, została zainspirowana salami Wartburga i ozdobiona scenami z Lohengrina i Parzivala. W 1880 roku mały gabinet obok salonu stał się sztuczną grotą inspirowaną Tannhäuserem, z kolorowym światłem elektrycznym i prawdziwym wodospadem. Zamku nigdy nie ukończono. Gdy Ludwik zmarł, gotowych było około 14 komnat. Dziewięćdziesięciometrowej wieży z kaplicą nigdy nie zbudowano.
Nazwa też pojawiła się później. Dopiero po śmierci króla „nowy zamek” stał się Neuschwanstein.
A Linderhof i Herrenchiemsee?
Linderhof to ten, który Ludwik ukończył. Od 1869 roku rozbudowywał mały królewski domek myśliwski odziedziczony po ojcu, a w 1878 roku pałac był gotowy. Od 1876 roku spędzał tam większość czasu. Z zewnątrz jest barokowy, wnętrza utrzymano w bogatym stylu Ludwika XV, a w parku kazał zbudować Grotę Wenery, sztuczną jaskinię z jeziorem oświetlonym światłem elektrycznym od 1878 roku. Pokazuje ona pierwszy akt Tannhäusera Wagnera.
Herrenchiemsee to ten wzorowany na Wersalu. Ludwik kupił wyspę w 1873 roku, a w 1878 roku rozpoczęły się prace nad pałacem, który oddaje hołd Ludwikowi XIV i Wersalowi. Zbudowano tylko korpus centralny. Ludwik przebywał w nim zaledwie kilka dni, we wrześniu 1885 roku. Jego Galeria Zwierciadlana ma 17 arkad.
Te trzy budowle są największymi dziełami panowania Ludwika, a w 2025 roku UNESCO wpisało pałace Ludwika II na Listę Światowego Dziedzictwa.
Jak to się skończyło?
W 1886 roku rząd postanowił uznać króla za niezdolnego do rządzenia. 10 czerwca komisja rządowa przybyła do Neuschwanstein i została odesłana. 12 czerwca przybyła druga komisja i Ludwika zabrano do zamku Berg. Czterech lekarzy podpisało swój raport, nie badając króla, a dziś wielu ekspertów podważa ten raport.
13 czerwca 1886 roku Ludwika i jego lekarza, Bernharda von Guddena, znaleziono martwych w jeziorze Starnberger See. Oficjalny werdykt brzmiał: samobójstwo przez utonięcie, i wciąż się o nim dyskutuje. Króla pochowano w kościele Michaelskirche w Monachium. Jego stryj Luitpold został regentem.
Potem stało się coś nieoczekiwanego. Luitpold otworzył Neuschwanstein dla publiczności 1 sierpnia 1886 roku. Do tej pory nikt spoza dworu nie był w środku. Dziś odwiedza go co roku ponad milion ludzi.
Jak dziś podążać śladami Ludwika?
Zacznij tam, gdzie zaczyna się historia. Hohenschwangau, żółty zamek nad Alpsee, to miejsce, gdzie Ludwik dorastał. Neuschwanstein stoi nad nim, a klasyczny widok na zamek roztacza się z Marienbrücke, mostu poświęconego królowej Marii. Cały plan znajdziesz w tekstach co zobaczyć wokół Neuschwanstein i w naszym przewodniku po biletach. Jeśli jedziesz w chłodniejszych miesiącach, zajrzyj do tekstu Neuschwanstein zimą.
Po powrocie do Monachium pamiętaj, że Nymphenburg to pałac, w którym urodził się Ludwik. W jego Marstallmuseum zobaczysz powozy i sanie, które do niego należały. Zwiedzanie pałacu Nymphenburg i Marstallmuseum z przewodnikiem trwa dwie godziny, po angielsku.
Zwiedzanie Neuschwanstein, około 30 minut w środku, pokazuje komnaty króla, ale w zamku nie wolno robić zdjęć. Rób je na zewnątrz, z dziedzińca i ze ścieżki.
Masz mało czasu? Wybierz zwiedzanie Neuschwanstein. Chcesz początku tej historii? Wybierz Nymphenburg.





